Home   Over ons   De groep

De groep

WILLY PETITJEAN (Oud-Leider en Groepsleider) schreef een logboek van onze scoutsgroep. Hij schreef en bundelde onze avonturen mét foto’s vanaf het ontstaan van onze scoutsgroep tot het milleniumjaar 2000. Van héél dichtbij (alsof je er zelf bij was), kan je het wel en wee van een groep in wording tot de fiere groep die we nu zijn volgen.

Wil jij ook de trotse bezitter worden van ons logboek?
Voor een habbekrats is dit prachtexemplaar van jou! Bel ons, schrijf ons, laat het ons vlug weten…. en wij bezorgen het u dan zo spoedig mogelijk.

Als smaakmaker hier alvast enkele korte stukjes:

“De Pioniers” 1939 – 1947

De eerste leiders, de eerste aalmoezenier, de eerste scouts van Nieuw-St.-Truiden gaan met deze titel lopen. Terecht. Want iets nieuws opstarten vraagt durf en geestdrift, onvervalste “pioniersgeest”. Anders doe je geen stap in het onbekende. En elke scout belandt vroeg of laat wel eens in die sfeer: Als er iets in mekaar moet gebokst worden: de ouderavond, of het kamp. Als modder en moeras een tocht lekker omwoelen. Als het kompas of de kennis ervan het laten afweten… Allemaal uitdagingen om je min of meer glorieus doorheen te slaan. In 1939 klonk het appèl voor dit soort van avonturen voor het eerst op Nieuw-Sint-Truiden en het sprak jongens aan.

Het is dat blijven doen…

Het V(laams) V(erbond) van K(atholieke) S(couts) ziet onweerswolken samendrijven boven zijn gouwen:

De verlengde dienstplicht in het leger en voortgezet hoger onderwijs dreigen de leiderscontingenten uit te dunnen. Het verbond dringt dan ook aan op samenwerking tussen de groepen. Ook wordt er leidersvolk weggelokt naar iets nieuws in “de Stad”: De “Tochtgenoten”, een jeugdclub avant-la-lettre, zien het levenslicht bij de “Monnebruurs”. Pater-minderbroeder Pacificus is er de bezieler van en het “Speelhof”-bij Jef Cleeren- wordt de gezellige draaischijf. Het voetbalminnend Sint-Truiden zakt af naar Staaien om met zijn goden (de Polleunissen, “Kogeltje” Appeltans..) de lange weg in te slaan naar eerste nationale. Scouting kniest wat in een hoekje..

Tot op zekere zondag een leider een krijtlijn op de grond trekt en de meute voorhoudt:

“Wie scouting wil, doet een stap over de lijn, de anderen worden bedankt…”. De leider heet Jules Petitjean, de nieuwe aalmoezenier is pater Gabriël, en dit geestdriftig duo sleurt de groep uit het moeras naar nieuwe hoogten. De nieuwe master volgt o.a. een Gilwellcursus en legt de basis van de “moderne” jongverkennerij op Nieuw-St.-Truiden: Scouting biedt avontuur aan, maar dat moet je aankunnen. Je moet dus bepaalde vaardigheden verwerven: Het bericht in “Morse” of eender welke code is uitsluitend voor jou bestemd maar je moet het kunnen ontcijferen. Koken op kamp is pas realistisch als je op een tocht al behoorlijk koffie kunt zetten…Voeg daarbij een wolkje humor en een klontje inkleding, dan beleef je een wonderlijke jeugd. We kunnen ons al een kamp in ’s lands mooiste en onbetreden natuur permitteren, en die beleving leidt ons naar het Mystieke erachter. Aalmoezenier Gabriël is d’er eentje die zijn tijd vooruit is. De man sjot mee met de bende, holt achter de vermeende bandieten tijdens het nachtspel en blaast het vuur onder de kookketels weer aan.

En “DE STAM” herleeft in de blokhut. De bedoeling is om de vriendenkring, die er in de blokhut is, een vaste basis te geven om verdere werking mogelijk te maken. De begeleiders van deze collectieve renaissance heten: Rina Henderickx, An Grauwels en Koen Peeters. Op 1 november kiest de stam het ruime sop voor een partijtje zeevissen. Toeval of niet, maar ’s anderendaags spoelt er een potvis aan op het strand.

Scouting is meer dan een tijdverdrijf, het is groeien en leren omgaan met anderen… with ups and downs… and ups!